środa, 10 grudnia 2014

Rozdział I

Drake zasępiony siedział przy barze w klubie Dark Star. Pozukiwał...no cóż...posiłku. Mijały kolejne godziny, a on nie był w stanie zlokalizować chociażby przekąski.
    Gdy zrezygnowany wychylił ostatniego shota i rzucił pieniądze na blat, pewna dziewczyna o falowanych włosach zwróciła jego uwagę.
    Skąpy top, krótka spódniczka i dość wysokie obcasy jasno sygnalizowały po co tu przyszła.
    ~W sumie to mogę się najpierw się zabawić, a potem nasycić pragnienie. - Myśl z siłą huraganu przemknęła przez jego głowę.
    Podążył za nią, nie musząc zbytnio przymuszać do wzwodu swojej męskości. Objął ją od tyłu w talii i przyciągnął do siebie. Trzymając ją z umiarkowaną siłą zaczął się o nią ocierać.
    -Śliczna może opuścimy ten zatłoczony klub? Pokazałbym ci tylne siedzenia mojego Porshe.
    -Ale...Ja mam lewe papiery... nie jestem dorosła...
    -Co!?-Był szczerze zszokowany.-To ile masz dziewczyno lat?!
    Muzyka w klubie była wystarczająco głośna by ich zagłuszyć. Cofnął się o krok i pozwolił swojemu  przyjacielowi zwiotczeć. Czekał z niecierpliwością by usłyszeć wiek tej ''kotki''.
     -Mam... Mam piętnaście lat...- Odwróciła wzrok lekko się rumieniąc. 
     Wyjął z portfela wizytówkę i wsunął ją jej w dłoń. Patrzył w milczeniu na to jak bezgłośnie poruszając wargami czytała jej treść w świetle stroboskopowym.
      -Zadzwoń jak znudzi ci się zabawa w dorosłą.- Omiótł jej sylwetkę po raz ostatni wzrokiem i możliwie najszybciej przepychając się w tłumie ruszył do wyjścia.
                                                         
                                                                      ~II~

     W połowie drogi do mieszkania głód znów o sobie przypomniał. W klubie może i by się pożywił gdyby nie jedna z jego niepisnych zasad:

"Nigdy nie zatapiaj kłów w osobach mających mniej niż osiemnaście lat."

     Wszedł, a właściwie wbiegł po schodach na dziesiąte piętro. Drzwi do mieszkania zamknął z taką siłą, że pies sąsiadki poniżej zaczął szczekać jak najęty.
     Nie miał na nic ochoty. Fakt, że nie dał rady się nawet minimalnie pożywić powodował u niego rozdraznienie. Próbując sobie z nim pradzić roztrzaskał krzesło rzucając nim z dużą siłą o ścianę.
      Teoretycznie mógł odwiedzić miejscówkę dla wampirów, ale bał się że spotka tam Crystal, a właściwie Ann Marie Nolan ''zamordowaną'' w 1773 w Londynie. Jest ona powodem obecnego stanu rzeczy. To ona odpowiada za obecny wampiryzm Drake'a.
       Poddenerwowany i głodny nawet nie zauważył gdy zasnął snem głębokim, odprężającym i kojącym nerwy.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz