W okolicach południa obudził go telefon. Gdy się ocknął okazało się, że spał na podłodze w salonie. Nie był pewien co do pogody na zewnątrz, ze względu na ciemne, grube kotary w oknach.
Z dużym trudem dźwignął się z ziemi i sięgnął po jego, delikatnie mówiąc podniszczone, służbowe LG.
-Drake Kenedy, masaże lecznicze i erotyczne...-Mruknął lekko zaspany.-W czym mogę pomóc?
-Ja...Ja jestem tą dziewczyną z klubu. Pamięta Pan?-Ton jej głosu wskazywał na rosący strach i dodatkowo brak pewności siebie.
-Tak, pamiętam...-Takiego zaskoczenia nie da się zapomnieć.-Coś się stało? Nie sądziłem, że zadzwonisz dziewczynko.
-Moglibyśmy się gdzieś spotkać? Chciałabym z Panem porozmawiać.
-Sprawdzę mój kalendarz i wyślę ci SMS z adresem i godziną spotkania z prywatnego numeru. Dziś akurat mam wolne, więc dobrze trafiłaś.-Po tych słowach szybko się rozłączył.
Jak powiedział tak zrobił. Wysłał jej SMS ze swoim adresem i wybraną godziną, to jest 15:00. Skojarzyła mu się z jej wiekiem.
~II~
O umówionej porze rozległo się pukanie do drzwi. Bez pośpiechu wstał by je otworzyć. Tak jak się spodziewał, stała w nich nastolatka z klubu.
Oszczędnym gestem zaprosił dziewczynę do środka. Wchodząc za nią do salonu zobaczył, że jest strasznie spięta.
-No więc o czym chciałaś porozmawiać?- Rozsiadł się wygodnie na kanapie.
-Chodzi mi o to...-Przycupnęła niepewnie na fotelu.- O to, że jak wczoraj opuszczałam klub to zaczepiła mnie jakaś kobieta. Groziła mi, że jak pana nie zostawię w spokoju to ona mnie pozbawi bijącego serca.
Na te słowa momentalnie się ożywił. Tylko jedna kobieta, a właściwie nieumarła była tak zaborcza w stosunku do niego. Wstał szybko z kanapy i z dużą siłą zmknął swoje dłonie na jej ramionach.
-Jak wyglądała?!-Potrząsnął nią dość energicznie.
-To...To boli, niech Pan przestanie...-Po policzku spłynęła jej samotna łza.
Poluzował minimalnie uścisk. Wpatrywał się w nią wyczekująco i z lekkim ponagleniem. W duchu błagał by nie była to Crystal.
-Miała długie blond włosy... Sięgały jej do połowy pleców. - Zamyśliła się na chwilę.- Jej oczy były nietypowe...Miały barwę na przełomie różu i fioletu.
-Te włosy...Jaką miały konkretnie barwę?
-Jestem pewna że to był tleniony blond.
Drake puścił ją momentalnie. Liczył, że jego jedyna adoratorka straciła zainteresowanie przedmiotem westchnień własnej roboty. Mylił się jednak. To była Crystal. I groziła niczego nieświadomej śmiertelniczce. Był wściekły na siebie za brak ostrożności. Uderzył z całej siły pięścią w ścianę robiąc w niej dziurę.
-Przeze mnie... Przez to czym jestem... Jesteś w wielkich tarapatach...- Wyciągnął pięść ze ściany, ale nie odwrócił się do niej, nie potrafił.
-O czym Pan mówi?-Delikatnie mówiąc była przerażona.
-Wierzysz w wampiry?- Spojrzał na nią identycznymi oczyma co Crystal poprzedniego dnia.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz