Pilnował jej przez kolejne dwie godziny, czekając aż odzyska przytomność. Straciła ją gdy pokazał jej swoje oczy. Ułożył ją w swojej sypialni na łóżku. W sumie to czuł się winien jej reakcji i nie mógł sobie wybaczyć tego, że nie wyczuł obecności Crystal.
Obserwował jej spokojną twarz otoczoną kaskadami brązowych fal włosów i z każdą kolejną chwilą co raz bardziej mu kogoś przypominała, ale nie miał pojęcia kogo konkretnie.
Chociaż często do niej zaglądał przegapił moment, w którym się ocknęła. Gdy wchodził do pokoju oberwał czymś ciężkim w głowę. Gdyby był człowiekiem mogłoby się to skończyć dużo gorzej niż tylko na rozciętej skroni. Odebrał jej puchar i po szybkim wyratciu go odstawił na miejsce
-Ładnie to tak atakować wszystkich? Panienko...? Jak ci właściwie na imię?
Dziewczyna pobieżnie rozejrzała się po pokoju. Nie miała możliwości ucieczki, gdyż w jedynych drzwiach stał Drake.
-Elizabeth...-Wyszeptała cichutko.- Elizabeth Nolan.
Zamarł. Poczuł się tak jakby jego niebijące serce zgrało jeden takt i znów potulnie zamarło. Nolan... Powiedziała że nazywa się Nolan. Jeżeli była spokrewniona w jakimś stopniu z Ann Marie, to znaczy z Crystal, nie mógł jej ufać. Z drugiej strony to nie było możliwe według niego, gdyż wyraźnie czuł od niej życie.
-Nolan... Nie pochodzisz z USA, prawda? Pochodzisz z Anglii.
-Skąd to wiesz...?- Elizabeth zaczęła się cofać, aż poczuła pod kolanami ramę łóżka.
-Znałem kiedyś kobietę o tym nazwisku i strasznie podobną do ciebie.- Spojrzał na nią wzrokiem rządającym wyjaśnień.
Dziewczyna momentalnie uciekła przed jego wzrokiem. Jej zachowanie utwierdziło go tylko w podejrzeniu, iż dziewczyna jest potomkinią Crystal. Ale w tej chwili pojawiła się jawna nieścisłość. Crystal jako wampir miała już przeszło dwieście pięćdziesiąt lat i nie było mowy by poczęła dziecko, nawet jeśli wybranek byłby młodym, jurnym człowiekiem lub wampirem zaraz po przemianie. Krótko mówiąc była od dawna bezpłodna!
-Mama odeszła gdy byłam mała. Podobno ułożyła sobie życie na nowo, a mnie wychowywał samotnie ojciec. - Zaczęła się bawić pasmem włosów.
-Ta...A na imię miała Ann Marie pewnie.-Mruknął bardziej do siebie niż do niej.
-Taaak...-czuła się zupełnie osaczona.- Tata mówił, że była nietypową kobietą... Może i miał rację. Trdno mi to teraz określić...Nie pamiętam jej.
Gryzł się z myślami. Z jednej strony chciał ją uświadomić, że Crystal to jej matka, ale jednocześnie wiedział doskonale że nie powinien tego robić. Zamiast tego zaproponował jej odwiezienie do domu. Gdy w odpowiedzi usłyszał, że Elizabeth żyje na własną rękę nie mógł tego pojąć. Po dłuższej chwili powiązał wszystkie fakty ze sobą i zrozumiał, że ona zajmuje się prostytucją, a w klubie pewnie spotkała się ze stałym klientem. Mimo wewnętrznego głosu by nic nie mówił wypalił w końcu, że byćmoże zna jej matkę. To krótkie stwierdzenie, bez obietnicy i pewności wzbudziło iskierki nadziei w oczach dziewczyny. Chciała o coś jeszcze go zapytać, ale zadzwonił jej telefon i musiała iść.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz