Upewniając się, że nikt go nie widział zabrał różaniec z Jaguara i podpalił go. Wsiadł do swojego Porche i odjechał. Rezygnując z zakupów oraz nie czekając na sms od Marco ruszył bezpośrednio do mieszkania. Wiedział, że będzie musiał się gęsto tłumaczyć, ale teraz nie miało to znaczenia.
Nie wiedział nawet kiedy znalazł się pod drzwiami. Bez zastamowienia wszedł do mieszkania. Uśmiechnął się pobłażalnie widząc ścieżkę z ubrań prowadzącą do sypialni Marco. Chociaż nie chciał, wiedział że musi im przeszkodzić.
-Marco! - Odczekał chwilę. - Znalazłem Dona!
Minęło kilka minut zanim z sypialni wyłonił się Marco. Początkową wesołość i nadzieje zastąpiły w nim szybko rozpacz i wściekłość. Do tej zmiany wystarczyło spjrzenie na różaniec trzymany w ręku przez Drake'a.
-Zabije tego łowce! Rozszarpie go na kawałki! - Uderzył z taką siłą w ścianę, że aż posypał się tynk.
-Marco? - Luisa ubrana w koszule chłopaka podeszła niepewnie do niego. Zawsze była w stanie go uspokić, lecz tym razem stało się coś niespodziewanego. Odepchnął ją z pełną siłą.
-Stary... Ona ci nic nie zrobiła... - Drake pomógł dziewczynie podnieść się i usiąść w fotelu.
Marco ze zgrozą zauważył rozcięcie na skroni swojej dziewczyny. Rane, która powstała z jego winy. A właściwie nie do końca z jego winy...ale śmierć brata to nie usprawiedliwienie i on o tym doskonale wiedział.
-Luisa... - Klęknął przed nią i położył głowe na jej udach. - Bardzo przepraszam. Ja...Nie chciałem...
Dziewczyna pogładziła jego włosy. Nie miała mu tego wbrew pozorom za złe. Wiedziała jak bardzo był zżyty z bratem i domyślała się jak bardzo go zabolała ta strata.
-Marco, nic się nie stało. - W jej głosie oprócz spokoju było słychać przekonanie. - Nie powinnam pochodzić tak blisko gdy jesteś wzburzony. I myśle też, że nadeszła pora mojej przemiany...
Drake otworzył szeroko oczy i usta. Był pewien że Marco spotyka się z nosferatu. A tu taka niespodzianka! Luisa okazała się być człowiekiem!
-Drake...Kto mu to zrobił? - Marco zapytał Drake'a ignorując jego zdziwienie oraz prośbe swojej dziewczyny.
-Wydawało mi się... Chyba widziałem... Nie, w sumie to nie możliwe...
-Przestań kręcić...- Chciał brzmieć groźnie, ale kojący dotyk jego kobiety mu to uniemożliwił. - Kogo widziałeś?
-To chyba... To chyba była... Elizabeth...- odwrócił głowe i zwiesił wzrok. Nigdy by nie pomyślał, że kobieta może być do tego zdolna. Chociaż w sumie teraz miał większy problem. Musiał ją odnaleźć przed Marco, który właśnie zbierał się do wyjścia.
-Sorry stary. Dobry z ciebie kumpel, ale nie moge jej pozwolić żyć. Nie po tym co zrobiła. - Zabrał torbę podróżną. Po tym jak poprosił Luise o wyjście ogłuszył Drake'a i odebrał mu pomiątke po bracie.
Jeszcze do niedawna byli kompanami. Prawda o tym kim okazał się oprawca Dona zmieniła relacje między nimi na zawsze.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz