czwartek, 15 stycznia 2015

Rozdział XV

       Od tamtego dnia minęło już grubo ponad tydzień. Drake wciąż był nieprzytomny. Kilka dni temu z pomocą Aidena i Luisy przetransportowała Drake'a do jego mieszkania. Mężczyzna leżał w łóżku w swojej sypialni.
        Elizbeth z uporem maniaka usuwała wszelkie ślady bytności Marco. Każdy papier i dajmy na to koszulki napawały ją obrzydzeniem. Znalazła rzecz jasna sporo rzeczy Luisy. Zadzwoniła do niej, a przyjechał po nie Aiden. Zasępił się słysząc, że nadal się nie ocknął. Jednak uspokojony tym, że Eli zwilża codziennie jego usta krwią, podziękował za rzeczy i zniknął za drzwiami.
        Gdy w końcu została w pewnym sensie sama mogła spokojnie wrócić do przerwanego czyszczenia mieszkania. Nie potrafiła siedzieć bezczynnie i przyglądać mu się, chociaż bardzo by chciała.

                                                  ***
       
         Luisa rozgościła się chyba na dobre w domu i, mogłoby się wydawać, w sercu Aidena.
         -Puk, puk... - Chłopak uchylił lekko drzwi i wsunął głowę do pokoju dziewczyny. - Można?
         -Nie! I naucz się pukać! - Rzuciła w niego puchatą poduszką.
         Chłopak oberwał centralnie w głowe. Aiden upadł na podłogę. Spod przymkniętych powiek obserwował jej reakcje. Luisa szybko zeszła z łóżka i podeszła do niego. Gdy obróciła go na plecy spostrzegła, że Aiden chichotał.
          -Ty niepoważny bachorze! - Spoliczkowała go, pozostawiając na jego twarzy czerwony ślad swojej dłoni. Wkurzona opuściła pokój i ruszyła do wyjścia.

                                                  ***

          Drake ocknął się jakieś trzy dni później. W mieszkaniu, według Elizabeth, nie został ani jeden ślad bytności Marco. Nic bardziej mylnego. Na szfeczce przy łóżku leżała książka Marco. Okoliczności jej znalezienia się tam są bliżej nieokreślone.
           Po około godzinie do sypialni weszła Elizabeth. Trzymała w dłoni sztylet, którym miała zamiar naciąć sobie palec. Ku jej wielkiemu zaskoczeniu nie było go w łóżku. Zrobiła niepewnie kilka kroków. Nie widziała śladów walki, a okna były pozamykane.
           Nagłe i niespodziewane muśnięcie dłoni o jej skórę obudziło w niej instynkt obronny. W ostatniej chwili zatrzymała dłoń. Milimetry dzieliły szpic srebrnego sztyletu od szyi Drake'a. Ciężko zszokowana opuściła ramie i wypuściła z niej broń.
            -Elizabeth, co robisz w moim mieszkaniu? Właściwie to jak ja się tu znalazłem? - Jego spojrzenie zdradzało to jak niewiele pojmował z tego co się dzieje. Odkopnął niedbale sztylet dziewczyny na drugą stronę pokoju.
            -Byłeś nieprzytomny ponad tydzień... - Instynktownie pogładziła jego policzek. - Aiden pomógł mi cię tu przetransportować.
            -No dobrze... A skąd krew na moich wargach? Skrzywdziłem cię? - Mina Drake'a zdradzała, że był całkowicie poważny.
           -Nic mi nie zrobiłeś. - Chwyciła jego dłonie. - Zwilżałam ci wargi odrobiną krwi. Nie sądziłam, że tak krytycznie o sobie myślisz.
           -Eli... Jestem potworem. Nie pow... - Elizabeth nie pozwoliła mu dokończyć. Zamknęła mu usta pełnym ognia, namiętnym pocałunkiem.
           Szybko uległ "delikatnej" sugestii. Odwdzięczając się pocałunkiem za pocałunek prowadził ją w stronę łóżka. Padł razem z nią na materac.
           -Jesteś tego pewna? Nie chce byś potem żałowała seksu z nosferatu. - Spojrzał jej głęboko w szare, piękne oczęta.
            -Nie będę niczego żałować. - Oświadczyła wyniośle patrząc mu głęboko w oczy. Położyła jego dłoń na swojej talii.
             Uległość dziewczyny, ukryta pod początkową desperacją, ośmielała go coraz bardziej. Chciał się pochamować, ale nie potrafił. W końcu mógł spełnić to o czym śnił przez te lata.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz