Wczesnym rankiem następnego dnia Drake zamiast spać przyglądał się pogrążonej we śnie Elizabeth. Upajał się jej spokojnym wyrazem twarzy.
Po upojnej nocy, podczas której oboje osiągnęli zaspokojenie, widok jej twarzy był dla niego pieszczotą samą w sobie.
Uśmiechnął się czując, że się w niego wtula. Była jego zdaniem niesamowicie słodka. Nie mogąc się powstrzymać pogładził jej policzek i włosy. Udało mu się, jakimś cudem, jej nie obudzić.
Poleżał jeszcze kilkanaście minut i wstał powoli nie budząc jej. Założył szybko slipy i ruszył do kuchni. Wziął sobie za punkt honoru przygotowanie dla niej śniadania. Problemem był fakt, iż od lat nie jadł tego co ludzie i nie był pewien czy będzie jej smakować. Postanowił podjąć minimalne, jego zdaniem, ryzyko i usmażył kilka naleśników oraz zaparzył kawę.
Wszedł do sypialni z tacą w rękach i duszą na ramieniu. Wyrzucił niechcianą książkę oknem i ustawił tacę na etażerce.
-Eli. Czas wstawać. - Wyszeptał miękko muskając wargami jej czoło.
Dziewczyna poruszyła się niespokojnie. Usiadła powoli, pocierając dłońmi oczy. Spojrzała na niego zaspanym wzrokiem.
-Czemu muszę tak wcześnie wstawać? - Upewniła się że kołdra nie zsunie się jej z piersi. - I co to za zapachy?
-Przygotowałem ci śniadanie. - Wskazał tacę.
Usiadła wygodnieji wzięła kęs naleśnika. Przysłoniła lekko dłonią usta i ze skrywanym trudem przełknęła. Sięgnęła po kawę i z ulgą spostrzegła, że mu wyszła.
-Nie obraź się, ale od kuchni trzymaj się z daleka. No chyba, że w celu zrobienia kawy. Na prawdę dobra ci wyszła. - Upiła kolejny łyk z kubka.
-A co niby mi nie wyszło, co? - Pochylił się nad nią z założonymi ramionami.
-Za słodkie i w cieście były grudki...-Zamyśliła się. - Czyżby twoja męska duma ucierpiała?
-Tylko częściowo... - Chwycił tacę i wyszedł szybko z pokoju. Rzucił nią z dużą siłą o podłogę w kuchni.
Elizabeth ubrała jego koszulę i z kubkiem w dłoni poszła powoli do kuchni. Widząc go stojącego ze spuszczoną głową i opartego o zlew zrobiło się jej głupio. Odstawiła kubek na blat i odsuwając stopą skorupy talerza podeszła do niego.
-Drake...Ja...- Wtuliła się w jego plecy.- Ja przepraszam. Nie chciałam...
-Owszem, chciałaś...-Rozchylił jej ramiona i poszedł do sypialni sie ubrać. Nie minęło dużo czasu nim chwycił kurtkę oraz kluczyki i opuścił mieszkanie z dużą siłą trzaskając drzwiami.
Dziewczyna była w ciężkim szoku. Nie sądziła, że on się zdenerwuje. Miała za swoje. Powinna była uwzględnić też jego uczucia, lecz o tym zapomniała.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz