sobota, 24 stycznia 2015

Rozdział XVII

       Gdy Elizabeth nie mogła się dodzwonić do Drake'a przez kilka godzin, zaczęła się na prawdę martwić. Zrobiła kilka nerwowych rundek po mieszkaniu, przy okazji sprzątając podłogę w kuchi.
        "Jeśli wiesz gdzie jest Drake, prosze powiedz mi." - Wiadomość o tej treści wysłała do Aidena.
        Weszła pod prysznic. Próbowała się zrelaksować, lecz jednocześnie nasłuchiwała dzwonka telefonu. Brak odpowiedzi działał niekorzystnie na jej wyobraźnie.

                                         ~||~

        Kiedy otworzył sms od kobiety Drake'a nie był pewien, co powinien jej powiedzieć. Prawdę?  Czyli każdy epitet który mu wywrzeszczał na jej temat. Czy jednak skłamać? Czyli powiedzieć jej, że nie ma pojęcia gdzie on jest.
        Wyszedł z salonu zostawiając Drake'a sam na sam z kolejną już butelką mocnego alkoholu. Wybrał numer Elizabeth licząc, że odbierze od razu.
         -Aiden? - Odetchnął z ulgą słysząc jej głos. - Wiesz coś o Drake'u?
         -I tak i nie... Zależy o co dokładnie ci chodzi....
         -O to, czy wiesz gdzie on jest? - Dziewczyna ewidentnie nie była w nastroju do żartów.
         Aiden bił się z myślami. W końcu jednak dość lekkomyślnie postanowił jej powiedzieć. Uznał, że tak będzie lepiej dla wszystkich.
         -Chwila... - wzięła głęboki wzdech. -Czy ty normalny jesteś?! On jest uzależniony!
         -Co...? Nie żartuj sobie... - Rozłączył się szybko i poszedł szybko do schlanego Drake'a.
 
                                           ~||~

          -Jak można być takim nieodpowiedzialnym?!-Zdenerwowana ubierała się szybko.
          Chwyciła torbę i w niesamowitym tempie opuściła wieżowiec. Wiedziała, że czas nie jest jej sprzymierzeńcem.
           Sama nie była pewna jakim cudem tak szybko znalazła się przed domem Aidena. Między krzakami róż krzątała się Luisa, ale to nie z nią miała do pogadania. Bezceremonialnie weszła do wnętrza domu. Na chybił, trafił otworzyła drzwi i znalazła ich.
            Drake miał szaleństwo wpisane w oczy i wymalowane na twarzy. Zaciskał dłoń na szyi machającego nogami w powietrzu Aidena. Stwierdziła, że najpewniej i tak by jej nie usłyszał. Postanowiła czymś w niego rzucić. Chwyciła szklaną kulkę. Chociaż celowała w skroń, trafiła go w policzek.
           Z rykiem wypuścił Aidena i spojrzał auromatycznie w jej stronę. To nie było miłe spojrzenie.
          Czuła jak dusza ucieka jej w głąb ciała . Rozumiała teraz już aż za dobrze czemu mówił o sobie "potwór". Chociaż bardzo chciała uciec, to doskonale wiedziała o tym, że nie może tego zrobić.
           Wyjęła z torby stalowy sztylet, po czym rzuciła torbę w kąt. Drake był  co raz bliżej. Konfrontacja, która była ostatnią rzeczą na świecie na jaką miała ochotę Elizabeth, była nieunikniona. Dziewczyna w końcu to pojęła.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz