sobota, 12 września 2015

Rozdział XXVIII

       -Czego chcesz? - Elizabeth oblizała skrupulatnie wargi z resztek krwi. - No, słucham. - Jej głos miał zimną barwę.
       Tao głośno przełknął ślinę. Zrobił dwa, góra trzy kroki w tył nim na coś wpadł. Dziewczyna, na którą właśnie patrzył po prostu zniknęła. Co gorsza okazało się, że to właśnie na nią wpadł. Obrócił się z wolna.
        -No Tao... Czemu przeszkadzasz mi w jedzeniu? - przesunęła paznokciem w górę po jego karku.
        -Zaniepokoiły mnie odgłosy... - Zacisnął zęby czując ten sugestywny dotyk.
         Z zawiedzionym westchnięciem odsunęła się od niego i wolnym krokiem wróciła do okna. W jej głowie kłóciły się jej dwie natury, wampirza i ludzka.
        Tao podążył za nią wzrokiem. Nie umiał tego wytłumaczyć, ale jego ciało domagało się jej dotyku. Przymknął na chwile oczy i wziął kilka głębokich wdechów by minimalnie chociaż ochłonąć.
         -To kiedy mam cie odstawić do Drake'a? - Zapytał dziwnie wyprany z emocji.
         -Wiesz...Wolałabym spotkać się z ojcem...
         -Nie mam pojęcia, który protoplasta mógł cie spłodzić. - Powiedział kłamiąc, jak zwykle, rzecz jasna. - A tak po za tym, to nie widzę powodu, dla którego musiałby kopulować z człowiekiem.
         O tym, że powinien się ugryźć w język dowiedział się boleśnie chwilę później. Mianowicie został poczęstowany silnym ciosem pod rzebra i kolejnym zadanym kolanem w nos.
          -Nigdy nie nazywaj mnie pomyłką!! - Wściekła się nie na żarty. - Daje ci ostatnią szansę... Doprowadź mnie do ojca!
          -Nie widzę ku temu powodów... - Wyprostował się powoli niedbale ścierając krew ze złamanego nosa.
          -A ja... - Przejechała językiem po jego tętnicy. - Nie widzę powodów byś dalej żył. - Wyszeptała mu jadowicie do ucha.
          Sięgnęła po miecz zawieszony na pobliskiej kolumnie. Z beznamiętnym wzrokiem przystawiła mu ostrze do szyi.
          -Nie, proszę... - Tao miał oczy wielkie ze strachu. - Przepraszam, dobra, postaram ci się pomóc...
          -No proszę jednak umiesz współpracować. - Nachyliła się patrząc mu w oczy. - Nie radzę się ratować ewentualną ucieczką, bo mogę nie być wtedy wyrozumiała. - Zabrała ostrze z jego szyi.
          -A teraz to niby, kurwa, jesteś?! - Warknął nim zdążył się ugryźć w język. - To znaczy... Szlag... - Widząc wściekłość w czach dziewczyny, wiedział że powinien powoli żegnać się z życiem.
          Jego przypuszczenia potwierdziły się częściowo kilka sekund później. Został cięty kilkakrotnie w oba uda. Elizabeth chwyciła go mocno za włosy i pociągnęła w stronę krzesła z martwym mężczyzną.
          -Od teraz jesteś na mojej łasce i niełasce. - Cisnęła nim w kałużę krwi. - Posprzątaj tu, a potem wrócimy do rozmowy o moim ojcu.
          Tao posłusznie zabrał się do roboty. Wbrew pozorom nie był zbytnio przerażony jej atakiem. Mógłby przysiąc, że nawet w pewien sposób się mu to spodobało. Pozbycie się ciała okazało się być najmniejszym problemem, gdyż w każdym zaułku żył przynajmniej jeden ghoul.
           Krew nie dość, że była w gigantycznej ilości, to jeszcze jakimś cudem opierała się nawet ostrej chemii. Po około godzinie pracy na kolanach poszedł pod prysznic. W drodze do kuchni zahaczył o salon. Na wprost od wejścia na sofie spała Elizabeth. Tao uśmiechnął się lekko widząc jej spokojną twarz. Sięgnął po koc i okrył ją nim.
          Gdy miał się już wycofać ręcznik, którym był przewiązany w pasie, postanowił odmówić współpracy i zsunąć się z niego. Nim Tao zdążył zareagować ten znalazł się już na ziemi przy okazji uderzając w zwieszoną rękę dziewczyny.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz